Witam Państwa serdecznie na mojej stronie internetowej!

Mam nadzieję, że spełni Państwa oczekiwania i dostarczy wiele interesujących informacji dotyczących mojej działalności artystycznej.
Zapraszam.
Beata Bilińska

POBIERAM...
Następny obrazek
Open images thumbnails

Koncerty

Z blogu Anny Woźniakowskiej

Anna Woźniakowska, www.polskamuza.eu, 28.02.2016
(...) Z tą "diabelską" muzyką zestawiono w pierwszej cześci wieczoru II Koncert fortepianowy Wojciecha Kilara, także oparty na kontrastach. W utworze napisanym po katastrofie smoleńskiej napięcie budowane jest mantrycznymi powtórzeniami. Wiele w tej muzyce zadumy, dramatycznych pytań muzycznych, choćby w fortepianowej cadenzy otwierającej Koncert. Z żałobną powagą kontrastują szybkie części utworu, w którym nie brak góralskich odniesień, tak bliskich kompozytorowi. Całość jest jednak spójna.
W sobotę partię fortepianową grała Beata Bilińska, od prawykonania II Koncertu idealna jego interpretatorka. Pianistka jak nikt potrafi stworzyć klimat skupienia, olbrzymiego napięcia emocjonalnego i szczerości artystycznej. W sobotę jej interpretacja znalazła dobre odzwierciedlenie w sposobie towarzyszenia jej przez dyrygenta i orkiestrę.

Z blogu Anny Woźniakowskiej

Anna Woźniakowska, www.polskamuza.eu, 28.02.2016
(...) Z tą "diabelską" muzyką zestawiono w pierwszej cześci wieczoru II Koncert fortepianowy Wojciecha Kilara, także oparty na kontrastach. W utworze napisanym po katastrofie smoleńskiej napięcie budowane jest mantrycznymi powtórzeniami. Wiele w tej muzyce zadumy, dramatycznych pytań muzycznych, choćby w fortepianowej cadenzy otwierającej Koncert. Z żałobną powagą kontrastują szybkie części utworu, w którym nie brak góralskich odniesień, tak bliskich kompozytorowi. Całość jest jednak spójna.
W sobotę partię fortepianową grała Beata Bilińska, od prawykonania II Koncertu idealna jego interpretatorka. Pianistka jak nikt potrafi stworzyć klimat skupienia, olbrzymiego napięcia emocjonalnego i szczerości artystycznej. W sobotę jej interpretacja znalazła dobre odzwierciedlenie w sposobie towarzyszenia jej przez dyrygenta i orkiestrę.